Ümraniye Dudullu Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 4000 tonluk hidrolik preslerin ve otomatik torna tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi hakimken, TEM otoyolundan geçen kargo tırlarının gürültüsü havayı dolduruyordu. Ümraniye’deki bir meslek lisesinin çıkış zili çaldığında, on altı yaşındaki Berfin okul ceketini çıkarıp sırt çantasına koydu, boynuna kalın yün atkısını sardı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru neşeyle yürürken yaptığı planları izleyip, adımlarını bor yağı, işlenmiş çelik tozu ve metal dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.
Berfin, uçak yakıt sistemleri ve hassas döküm kalıp ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki indüksiyon fırınında hidrolik borunun patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine, sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan ameliyat ve medikal tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları yolcu uçakları, helikopterler ve yerli turbofan motorları için yüksek basınca dayanıklı titanyum yakıt pompaları, valf gövdeleri ve hassas döküm bağlantı elemanları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; bin altı yüz derece sıcaklıktaki ergitme fırınlarının gürültüsü, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak titanyum pompa gövdelerinin kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile kesit toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakardı.
Berfin’in tek hayali Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak havacılık endüstrisi ve motor teknolojileri için ultra dayanıklı alaşımlar tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle titanyum parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik yasaları, akışkanlar mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip ediyor, zihninden işlemleri yapmaya çalışıyordu. Preslerin çıkardığı gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.
O gece, Türk Havacılık ve Uzay Sanayii (TAI) projeleri için acilen sevk edilecek yüz adetlik özel havacılık yakıt pompası setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu erken ayrılınca tüm yük Berfin’e kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları kontrol etti, özel kasalara istifledi. Gece yarısı ambalajlama bittiğinde üstü başı fabrika kokar halde binayı kilitledi. Dudullu minibüs duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Berfin, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.