Üsküdar Genç Escort

Kuzguncuk’un renkli ahşap evlerinin arasından Boğaz’a doğru esen dondurucu rüzgâr yaprakları savururken, Üsküdar’daki meslek lisesinin çıkış zili yankılandı. On altı yaşındaki Defne, okul formasının üzerindeki yıpranmış hırkaya sarındı. Sınıf arkadaşları İskele Meydanı’nda toplanmak üzere sözleşirken, o hiç vakit kaybetmeden İcadiye Caddesi’nin arkasındaki dar sokağa, tarihi bir fırın binasının alt katındaki seramik pişirim atölyesine doğru koştu.

Defne, annesiyle birlikte sur dibindeki küçük bir kiralık dairede yaşam mücadelesi veriyordu. Annesi evlere temizliğe gidiyor, Defne ise lise eğitimini aksatmadan akşamları Kuzguncuk’taki özel bir seramik sanatçısının atölyesinde çalışıyordu. Amaçları, babasının geride bıraktığı birikmiş borçları ödeyebilmek ve evden çıkarılma tehlikesinden kurtulmaktı.

Çalıştığı alan; yüksek dereceli seramik fırınlarından yayılan boğucu bir sıcaklık, kuruyan çamur tozu ve keskin sır kimyasalları kokusuyla kaplı bir yerdi. Görevi; fırından çıkan kor halindeki çini tabakları maşalarla soğutma raflarına dizmek, ham çamur karoları zımparalamak ve çamur çuvallarını tezgahların altına taşımaktı. Ağır çamur kalıplarını taşımaktan kollarında derman kalmaz, fırın sıcaklığı yüzünü yakarken havadaki beyaz toz gözlerini irrite ederdi.

Defne’nin tek arzusu, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nde Seramik ve Cam Tasarımı okumaktı. Zımpara tezgahının karşısındaki ahşap sütuna anatomi ve çizim tekniklerini içeren formül kartlarını asmıştı. Bir yandan elindeki zımparayla ham çamur tabakları pürüzsüzleştirirken, gözleriyle duvardaki perspektif kurallarını takip eder, zihninden temel tasarım ilkelerini ezberlerdi. Fırın fanlarının çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir araç haline getirmişti.

O gece, İtalya’daki bir galeriye gönderilecek yüz parçalık özel tasarım çini panonun pişirimi ve ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sahibi şehir dışındaki fuara gittiği için tüm sorumluluk Defne’ye kaldı. Saatlerce fırın kapağının karşısında, sıcaklığın ve tozun ortasında çinileri tek tek kontrol etti, soğutup koruyucu köpüklere sardı ve ahşap kasalara yerleştirdi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı beyaz çamur tozu içinde, parmak uçları sıcaktan kızarmış halde atölyeyi kilitledi. Kuzguncuk sahiline doğru yürürken Boğaz’ın soğuk rüzgârı yüzüne çarptı; ama Defne, bu koca şehrin zorluklarına rağmen hayallerini fırında pişirir gibi sabırla şekillendirdiğini biliyordu.