Patronu İle Gizli İlişki Yaşayan Escort Nazlı

Haziran ayının ilk sıcağı Polonezköy’ün sık meşe ormanlarının üzerinden aşıp Maslak’ın yüksek cam kulelerine vururken Poyraz, Aerodinamik ve Akışkanlar Mekaniği Laboratuvarı’ndaki rüzgâr tüneli kontrol panelinin başında durmuş, türbülanslı akış spektrumlarını ve kanat profili basınç dağılımlarını inceliyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Uçak ve Uzay Bilimleri Fakültesi’nde doktora yapan Poyraz, gündüzleri insansız hava araçlarının (İHA) kanat ucu girdaplarını ve sınır tabaka ayrışmalarını simüle eden, bol hırkası, gözlükleri ve toplanmış saçlarıyla kendi halinde, uçuş fiziğine tutkuyla bağlı bir bilim kadınıydı. Ancak, yüksek hızlı rüzgâr tünelinin saatlik astronomik çalıştırma giderleri, NASA’nın akışkanlar dinamiği veri bankasına erişim lisansları ve tezi için ihtiyaç duyduğu yüksek hassasiyetli lazer-Doppler anemometre (LDA) sensörlerinin maliyeti, akademinin dar bütçelerini çoktan aşmıştı. Bu finansal darboğaz, onu kendi koyduğu sarsılmaz prensiplerle yönettiği ikili bir hayata yöneltmişti. Kampüs laboratuvarında hava akış hatları arasında kaybolan mütevazı bir akademisyen olan Poyraz; İstanbul’un dev havacılık yatırımcıları, savunma sanayii patronları ve özel jet filo sahipleri arasında ise aerodinamik hakimiyeti, sarsıcı zarafeti ve keskin analiz yeteneğiyle tanınan seçkin bir refakatçi olan "Aero"ydu.Son randevusu, Kanlıca sırtlarında Boğaz’a hakim geniş bahçeli tarihi bir korunun içindeki özel bir villada, uluslararası bir havacılık fonu ve dikey kalkış yapabilen elektrikli uçak (eVTOL) şirketinin Türkiye temsilcisiyle gerçekleşti. Müşterisi onu, Avrupalı havacılık yatırımcılarına vereceği prestijli bir akşam yemeğinde kendisine eşlik etmesi, geleceğin şehir içi hava taşımacılığı üzerine yüksek seviyeli sohbetler yürütmesi için kiralamıştı. Yemek salonunun yanındaki özel sergi odasında, şirketin şehir içi yolcu taşımacılığında devrim yaratacağı iddiasıyla ürettiği prototip uçağın rüzgâr tüneli test raporları ve taşıma/sürükleme ($L/D$) oranları Poyraz’ın dikkatini çekti. Müşterisinin kibrini ve projeyle övünme arzusunu zekice sorularla besleyen Poyraz, kadehini yudumlarken gözleriyle rapordaki Reynolds sayısı sapmalarını ve kanat hücum açısı ($AOA$) stall (perdaht) sınırlarını zihninde analiz etti. Kanat profili tasarımında alçak irtifa rüzgâr kaymalarının (wind shear) tamamen göz ardı edildiğini, uçağın ani fırtınalı havalarda hücum açısını koruyamayarak havada tutunmayı kaybedip aniden irtifa kaybedeceğini tespit etti. Poyraz, adama hissettirmeden sunduğu teorik akışkanlar mekaniği sorularıyla rapordaki bu ölümcül tasarım hatasını fark etmesini sağladı ve fonun hem yüz milyonlarca dolarlık hatalı bir seri üretimden hem de trajik bir havacılık kazasından kurtulmasını sağladı.Gece sona erip kazandığı yüksek miktardaki ödemeyi aldığında Poyraz, sadece kendi araştırmalarını ve bütçesini güvenceye almakla kalmadı. Bu kazancın bir kısmıyla, orman yangınlarıyla mücadelede kullanılmak üzere düşük maliyetli ve yüksek taşıma kapasiteli yerli amfibi drone prototipleri tasarlayan genç bir uzay mühendisliği öğrencileri kolektifine gizlice finansal kaynak sağladı. Ertesi sabah fakültedeki masasına dönüp rüzgâr tünelinin türbinlerini çalıştırmaya başladığında, ne akşamın ihtişamından ne de "Aero" kimliğinden tek bir iz kalmıştı. Poyraz için bu çift hayat, bir çaresizlik değil; havanın matematiğini ve analitik zekasını kullanarak kendi bağımsızlığını inşa ettiği, gizli kusurları açığa çıkarırken geleceğin gökyüzünü güvenle şekillendirdiği stratejik bir satranç oyunuydu.