Oral Seven Escort Simge

Maltepe Yalı Mahallesi’nin sanayi alanına, otoklav fırınlarından yükselen sıcak buğuya ve Marmara Denizi kıyısından esen sert poyraza kış akşamüstü çökerken, Kartal’daki meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Simge, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının sahil parkına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını epoksi reçinesi, zımpara tozu ve sentetik elyaf kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Simge, kompozit kalıplama ustası olan babasının yüksek basınçlı reçine enjeksiyon kazanında meydana gelen gaz patlaması sonucu ağır yaralanıp iki elinde ileri derece doku kaybı ve görme engeli yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile göz ameliyatı masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları havacılık ve savunma sanayii için ultra hafif karbon fiber gövde panelleri üreten fabrikada çapak alma, mikronluk et kalınlığı kontrolü ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa pişirme otoklavlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, epoksi dumanı ve ağır kimyasal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; iki yüz elli derece sıcaklıktaki fırınlardan çıkan karbon fiber kanat parçalarının kenarlarındaki epoksi çapaklarını pnömatik neşterle temizlemek, dijital kumpasla esneklik ve et kalınlığı toleransını doğrulamak ve hazır olan parçaları özel ahşap paletlere istifleyip çelik çemberle bağlamaktı. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve reçine buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Simge’nin tek hayali, Gebze Teknik Üniversitesi Havacılık ve Uzay Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yüksek mukavemetli kompozit malzemeler geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır karbon fiber parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki polimer bağları, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Otoklav fırınlarının çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, insansız hava araçları projesi için üretilen beş yüz adetlik özel kanat kaplama setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Simge’ye kaldı. Saatlerce reçine dumanı ve kimyasal tozun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı epoksi tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Maltepe Marmaray durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Simge, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.