Anal Seven Ateşli Escort Melis

Tuzla Kimyacılar Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 6000 tonluk sıcak dövme preslerinin ve otomatik CNC freze tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, otoyoldan geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsü karışırken, Pendik’teki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Melis, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın yün atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, işlenmiş tungsten çelik tozu ve ağır döküm dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.

Melis, dev metro tünel açma makineleri (TBM) ve sondaj matkapları için yüksek mukavemetli çelik kesici dişler ustası olan babasının indüksiyon fırınındaki yüksek basınçlı hidrolik valfin patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları İstanbul Metrosu, Marmaray ek hatları ve otoyol tünelleri için aşırı kaya basıncına dayanıklı tungsten karbid kesici uçlar, planet dişli kutuları ve dövme çelik flanşlar üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin sekiz yüz derece sıcaklıktaki vakumlu ergitme fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik matkap parçalarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Melis’in tek hayali, İstanbul Teknik Üniversitesi Maden ve Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yeraltı kazı teknolojileri ve tünel mekaniği üzerine uzmanlaşan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki kaya mekaniği, mukavemet ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Ümraniye-Ataşehir Metro Hattı acil tünel ekipmanları için sevk edilecek yüz adetlik özel kesici matkap uç setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Melis’e kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Tuzla minibüs duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Melis, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.